Pozwy zbiorowe mają być szansą dla konsumentów – klientów wielkich i małych firm – toczących spory z korporacjami, które zatrudniają własnych prawników bądź znane kancelarie. Koszty związane z prowadzeniem sprawy przez jedną osobę w przypadku pozwów zbiorowych mogą się rozłożyć na kilkadziesiąt, a nawet i kilkaset osób.

Pozwy zbiorowe są gorącym tematem – zarówno w Internecie, jak i w prasie codziennej można znaleźć na ich temat wiele informacji. Przykładem może być tygodnik Polityka, w którym pobrzmiewają nawet echa naszej sprawy z BRE Bankiem:

[..] optymistą w tej sprawie [pozwów zbiorowych - dop. mstop.pl] jest Sławomir Szepietowski, dziś wspólnik w kancelarii, a niegdyś szef działu prawnego BRE Banku. Umowy zna na wylot, gdyż sam je niegdyś dla BRE przygotowywał. Jego zdaniem największe szanse uzyskania od banków dużych pieniędzy daje zaskarżenie klauzul dotyczących rozliczania kredytów indeksowanych  w stosunku do obcych walut. Wątpliwe zapisy w tej sprawie wprowadziła do umów większość banków. Teraz wszystko wyjaśni się w sądach. [...]

Polityka (nr 29 z 17.07.2010) za http://nabiciwbrebank.pl

Tak więc, drodzy Klienci, co zrobicie wyposażeni w nowe narzędzia – zależy tylko od Was!

Gdyby tygrysy jadły irysy
to by na świecie nie było źle,
bo każdy tygrys
irysy by gryzł,
a mięsa wcale nie.

Tak pisała Wanda Chotomska w swoim wierszu dla dzieci. Gdyby… Gdyby banki nie zachowywały się tak, jak się zachowują, to czy byłyby nadal bankami…

Z różnych przyczyn siedzę ostatnio w prawie bankowym i taka refleksja mnie nachodzi: coś tu jest nie tak! W ustawie Prawo bankowe jakieś dziwne zapisy, które nie wiadomo skąd ani dlaczego się tam znalazły, ponadto dające możliwość interpretacji i ciągania się po sądach latami. Na przykład – słynny niedawno temat opcji walutowych. Niby takie nic – zakład banku z klientem, że waluta będzie tanieć czy drożeć, a każda z tych możliwości nie zależy od banku ani od klienta… Może być różnie, prawda? Los może sprzyjać albo bankowi, albo klientowi. Ważne słowo: los – losowość. Wiecie, że są też przepisy o grach losowych? Pewnie wiecie. A wiecie, że Prawo bankowe przewidziało w 2004 roku, że ktoś może uznać opcje (i in. terminowe instrumenty finansowe) za grę losową, na którą trzeba mieć pozwolenie MinFin i zawiera przepis, który stwierdza, iż to jednak nie jest gra losowa ani zakład wzajemny? Czy to normalne, żeby prawo bankowe zajmowało się takimi rzeczami… Przepis idzie tak:

art. 7a: Do terminowych operacji finansowych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. h oraz w art. 5 ust. 2 pkt 4, będących przedmiotem umów zawartych przez bank lub instytucję finansową, nie stosuje się przepisów o grach losowych i zakładach wzajemnych oraz art. 413 k.c

Zacząłem szukać w Internecie publikacji na ten temat. I znalazłem np.

W artykule ?O podstawach wzruszania opcji walutowych? (?Rz? z 17 lutego) mec. Beata Komarnicka-Nowak twierdzi, iż transakcje opcyjne, w szczególności opcje walutowe, zawierane poza rynkiem regulowanym mogą zostać uznane za grę w rozumieniu art. 413 kodeksu cywilnego, co mogłoby skutkować tzw. niezaskarżalnością tych czynności, czyli niemożnością dochodzenia roszczeń z tych umów na drodze sądowej, w praktyce ? zamknięciem bankom drogi do wyegzekwowania ich należności od dłużników. Pogląd ten nie jest odosobniony, co więcej, można wskazać wiele argumentów za nim przemawiających. Za koncepcją taką w odniesieniu do opcji nierzeczywistych chyba jako pierwszy opowiedział się już ponad 12 lat temu L. Koziorowski (?Umowa opcji kupna lub sprzedaży jako gra i zakład?, ?Przegląd Prawa Handlowego? nr 5/1996), co nie oznacza, że był jedyny (m. in. J. T. Miller ?Opcje walutowe jako gra i zakład wzajemny?, ?Przegląd Prawa Handlowego? nr 7/ 1998; G. Wiaderek, ?Umowa opcyjna ? konstrukcja prawna?, ?Glosa? nr 3/1999). Dla uzupełnienia argumentacji za takim stanowiskiem pozostaje zatem jedynie odesłać do tych pozycji literatury.

Źródło: rp.pl

Powyższe źródło (rp.pl) podaje też odnośnik do cytowanego wcześniej art. 7a. i że w ten sposób wszelkie kwestie zostają rozwiązane – opcja to nie gra ani nie zakład wzajemny. Z kolei jednak artykuł 1 ustawy Prawo bankowe jasno mówi, że ustawa dotyczy działalności banków. Czyli bank nie potrzebuje zgody na zakłady wzajemne i może się zakładać z innym bankiem. Pytanie brzmi: czy ustawa Prawo bankowe dotyczy klientów (w tym przedsiębiorstw)? Może klient potrzebuje jednak zgody MinFin na taki zakład wzajemny, bo przecież cytowany artykuł nie daje prawa do zawierania zakładów wzajemnych klientom/przedsiębiorstwom! No chyba, że któreś przedsiębiorstwo ma licencję Ministerstwa na prowadzenie takiej działalności (macie???). Artykuł na rp.pl kończy się tak:

Na marginesie można jednak stwierdzić, iż przez samo ustanowienie art. 7a prawa bankowego ustawodawca poniekąd przyznał, iż poglądy poczytujące opcje za swoisty rodzaj gry lub zakładu nie były błędne ? i w tej mierze co do samej zasady należy się zgodzić z mec. Komarnicką-Nowak, co jednak, niestety, nie ratuje przedsiębiorców.

Ja tam bym próbował z tą interpretacją, że moja firma nie ma zgody na zakłady wzajemne Swoją drogą ciekawe, czy z dobrym prawnikiem dałoby się kredyty hipoteczne ze słynnymi “czynnikami rynku” (albo denominowane w walucie obcej) podciągnąć pod zakład wzajemny… Aż chyba pójdę na jakieś dodatkowe studia – prawnicze – bo zaczyna mnie to coraz bardziej wciągać

A co w naszym światku? Cisza przed rozprawą w SOKiK (8 października, o ile pani Sędzia będzie w pełni zdrowia i sił, czego oczywiście z całego serca życzę), głosowanie klientów (głosować, głosować!) w sprawie rozmów z BRE, virale i grafiki pojawiające się w sieci (skąd wy bierzecie te pomysły???), do tego kwestia spreadów, artykuł Gadzinowskiego o dwójmyśleniu (nas albo ich). Do tego BRE schładza sobie wizerunek (fakt, mogli cieplejsze kolory dać…) o czym nie omieszkał napisać redaktor Samcik, naczelny detektyw finansowy Wyborczej. Wspomniany S. także zrobił sobie listę pięciu cudów kryzysu, na której wraz z nabitymi znaleźliśmy się na 5. miejscu. Łał!

No właśnie - spready. Widzę tu (i nie tylko ja) totalnie niezrozumienie sprawy przez pewne środowiska. Albo dobre udawanie. W jednej z rozmów ekonomista (!) zapytany o spready i postępowanie UOKiK przeciwko bankom w tej sprawie, mówi na antenie radia, że nie da się przewidzieć, jakie będą kursy walut. Co to ma do rzeczy w ogóle? Spread to różnica między kursem kupna a sprzedaży wyrażona w procentach (%). Dowolność w jej ustalaniu oznacza, że banki mogą swobodnie kształtować ilość pieniędzy ściąganych od klientów. Np. taki BRE – zmiana od spreadu 3% do spreadu 6% (więc wzrost o 100%) w przypadku franka szwajcarskiego (CHF). A jutro równie dobrze może być i 60% spreadu, bo w umowach nigdzie nie jest zapisane, ile taki spread może wynosić. Więc teoretycznie może i 10000% – a jak jeden bank podniesie, to i reszta pójdzie za nim, zamiast powalczyć o klienta. W końcu mamy w Polsce oligopol bankowy.

Najgorsze, że zdają się tego nie rozumieć również posiadacze kredytów hipotecznych z tzw. “nowego portfela” i często upatrują w grupie “mstop&nabici” bandę pieniaczy. Halo, halo! Obudźcie się i zajrzyjcie do Waszych umów – może i macie stałą marżę + LIBOR jako oprocentowanie, ale pokażcie mi tam zapisy o wysokości spreadu. No? Banki mogą was doić tak samo jak nas Zupełnie zgodnie z prawem Widzieliście, co podpisywaliście Itp itd. *

Dobra, wystarczy bo i tak jest za długie już. I niech Brebank Von Commerz, wielki miszcz zakonu bankowego i jego zatruci… tfu… niestrudzenie prowadzący merytoryczne rozmowy z klientami pracownicy – nie spędzają nam snu z powiek. Howgh!

J.

*) Tak, jestem złośliwy.

PS. a o co chodzi z tytułem i co to ma do całego wpisu? Jak chcecie, to kombinujcie, ja nie powiem

Felieton prezentuje stanowisko Autora i nie jest opinią redakcji ani klientów skupionych wokół serwisu mstop.pl

W tym cyklu artykułów spróbujemy skomentować wpisy umieszczone w oficjalnym komunikacie BRE tak, aby każdy mógł samodzielnie ocenić postępowanie BRE banku i jego politykę informacyjną.

Cykl wpisów “BREdnie?” poświęcamy w całości komentarzowi do pytań i odpowiedzi zawartych na stronie: http://media.brebank.pl/press/kredyty_hipoteczne/pytania_i_odpowiedzi.

Pytanie 1:
Co zmieni wyrok SOKiK-u uznający niektóre zapisy w umowach kredytowych BRE Banku za wadliwe?

BRE

Rozprawa poświęcona jest zapisom w umowach, które w BRE Banku dotyczyły kredytu w linii zabezpieczonego hipoteką, udzielanego w złotych polskich. UOKiK kwestionuje zapis dotyczący warunków, w których zarząd banku może zmieniać oprocentowanie takich pożyczek. Jednak BRE Bank już nie stosuje takich rozwiązań. W związku z tym wyrok sądu spowoduje jedynie, że nie będzie można powrócić do stosowania takich zapisów (znajdą się one na liście klauzul zakazanych). Wyrok oznaczałby konieczność usunięcia zapisów z umów zawieranych obecnie z Klientami. Poza tym, w związku z zaprzestaniem stosowania ich przez bank, SOKiK nie może nałożyć na bank kary finansowej. [źródło]

Komentarz

Z punktu widzenia interesów konsumenta ważne jest to, aby wzorzec umowny był dla niego zrozumiały tj., został sformułowany w sposób jasny i nie budzący wątpliwości interpretacyjnych.

Kontrola incydentalna (in conreto) polega na kontroli treści umowy zaczerpniętej z wzorca. Sankcja przy tej kontroli polega na tym, że postanowienie umowne uznane za niedozwolone staję się bezskuteczne (nie wiąże), natomiast umowa jest wiążąca w pozostałym zakresie. Innymi słowy nie następuje tu upadek całej umowy. Sankcja ta niewątpliwie jest dotkliwa dla przedsiębiorcy, zważywszy, że usuwa z umowy to właśnie postanowienie, które obliczone było na przysporzenie mu jakiejś korzyści.

Kontrola abstrakcyjna polega na kontroli wzorca jako takiego, w oderwaniu od konkretnej umowy, której wzorzec dotyczy. Ocenie podlega treść postanowienia wzorca, a nie sposób jego wykorzystania, czy jego powszechność w analogicznych wzorach konkurencyjnych przedsiębiorców. Ocena znaczenia postanowień wzorca umowy następuje w oderwaniu od warunków ekonomicznych i gospodarczych działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę, którego wzorzec podlega kontroli w tym trybie. Ochrona zbiorowych interesów konsumentów przed negatywnymi skutkami stosowania w obrocie gospodarczym wzorców umownych nie byłaby bowiem możliwa bez przeprowadzenia abstrakcyjnej kontroli wzorców oraz bez umożliwienia osobom, które nie brały udziału w procesie (konsumentom i przedsiębiorcom) dokonania oceny, jakie wzorce nie są dozwolone. W razie uwzględnienia powództwa sąd gospodarczy, kierując się przepisami art. 384-385, orzeka, że konkretne, zaskarżone postanowienia wzorca umowy są niedozwolone i zakazuje ich stosowania (art. 479 §1 k.p.c.). Zgodnie z art. 479 k.p.c., wyrok ma – od chwili wpisania do odpowiedniego rejestru (rejestru klauzul abuzywnych) – skutek także wobec osób trzecich.

Istniejące dotychczas w literaturze i orzecznictwie wątpliwości dotyczące skutków wpisu klauzuli do rejestru zostały rozwiązane w podjętej przez Sąd Najwyższy uchwale z dnia 13 lipca 2006 roku w sprawie III SZP 3/06, uznającej, że stosowanie postanowień wzorców o treści tożsamej z treścią postanowień uznanych za niedozwolone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów i wpisanych do rejestru, o którym mowa w art. 479 §2 k.p.c., może być uznane w stosunku do innego przedsiębiorcy za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów (poprzedni art. 23 a ust. 2 u.o.k.k. – obecnie art. 24 ust. 2 pkt 1 u.o.k.k.). Zaakceptowanie odmiennego stanowiska przyczyniłoby się do obchodzenia przez przedsiębiorców przepisów art. 385 k.c. oraz art. 479 k.p.c. i w konsekwencji prowadziłoby do podważenia skuteczności całego systemu.

Reasumując należy wskazać, iż za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów może być uznane:

• dalsze stosowanie postanowienia uznanego za niedozwolone i wpisanego do rejestru klauzul abuzywnych przez przedsiębiorcę, który był stroną postępowania,
• stosowanie przez przedsiębiorcę postanowienia uznanego za niedozwolone i wpisanego do rejestru klauzul abuzywnych, który nie był stroną postępowania,
• zaprzestanie przez przedsiębiorcę, który był stroną postępowania stosowania postanowienia uznanego za niedozwolone i wpisane do rejestru klauzul abuzywnych, ale rozpoczęcie stosowania przez niego klauzuli, która jest treściowo identyczna z postanowieniem uznanym za niedozwolone,
• stosowanie przez innego przedsiębiorcę klauzuli, która nie będąc treściowo identyczna z postanowieniami wzorca wpisanego do rejestru, wywołuje ten sam skutek.

[źródło]

Klauzula z pozwu, która wg UOKiKu jest niezgodna z prawem, rażąco naruszając prawa konsumenta brzmi:

Stopa procentowa Kredytu może ulegać zmianom w okresie trwania Umowy w przypadku zmiany, co najmniej jednego z następujących parametrów finansowych rynku pieniężnego i kapitałowego:
a) oprocentowania lokat międzybankowych (stawek WIBID/WIBOR),
b) rentowności bonów skarbowych, obligacji Skarbu Państwa,
c) zmiany stóp procentowych NBP
oraz w zakresie wynikającym ze zmiany tych parametrów.

Klauzula, którą mają w swoich umowach Klienci tzw. starego portfela w CHF brzmi:

Zmiana wysokości oprocentowania Kredytu może nastąpić w przypadku zmiany stopy referencyjnej określonej dla danej waluty oraz zmiany parametrów finansowych rynku pieniężnego i kapitałowego w kraju (lub krajów zrzeszonych w Unii Europejskiej), którego waluta jest podstawą waloryzacji.

UOKiK zdecydował się zaskarżyć tzw. klauzulę tożsamą (czyli zapisy podobnie brzmiące i rodzące te same skutki prawne), gdyż w myśl prawa tj. Art. 479[39]. Kodeksu Postępowania Cywilnego “Z żądaniem uznania postanowienia wzorca umowy za niedozwolone można wystąpić również wtedy, gdy pozwany zaniechał jego stosowania, jeżeli od tego zaniechania nie minęło sześć miesięcy”. BRE BANK nie stosuje takich zapisów od końca 2006 roku w nowych wzorcach umownych, więc UOKiK bał się odrzucenia wniosku jako niezasadny.

Takich obaw nie miało Stowarzyszenie Lexus, które interpretuje ten zapis (tj. Art. 479 KPC) inaczej ? ?skoro bank dokonuję na jego podstawie obecnie zmian oprocentowania, tzn. że nie zaniechano jego stosowania?. Dlatego – na wniosek osób skupionych w inicjatywie Nabiciwbrebank.pl ? Lexus wytoczył sprawę BRE BANK S.A. przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumenta o uznanie tego zapisu umowy za niezgodny z prawem i wpisania go do rejestru klauzul niedozwolonych (sygn. XVII AMC/1526/09).

[źródło, może wymagać zalogowania]

Podsumowanie

Tym samym, w świetle obowiązującego prawa, JEŚLI w swoim wyroku SOKiK uznałby klauzulę “bank może zmienić oprocentowanie” lub podobną za niezgodną z prawem i naruszającą zbiorowe interesy konsumentów – we wszystkich umowach klauzula ta zostanie skreślona i nie będzie obowiązującą. W pozostałym zakresie umowa wiąże obie strony.

Czy ktoś pytał o nakładanie kary finansowej na BRE? Odpowiedź na niezadane pytanie znalazła się bowiem w tekście BRE.

Ocenę stanowiska BRE (”W związku z tym wyrok sądu spowoduje jedynie…”, “wyrok oznaczałby konieczność usunięcia zapisów z umów zawieranych obecnie” oraz “SOKiK nie może nałożyć kary finansowej”) pozostawiamy Czytelnikom.

Powyższe informacje nie stanowią porady prawnej, finansowej ani innej i wszelkie ich wykorzystanie w dowolnym celu odbywa się na wyłączną odpowiedzialność Czytelnika.

ciąg dalszy nastąpi

Zobacz inne pytania z cyklu “BREdnie?”:

Pytanie 1: Co zmieni wyrok SOKiK-u uznający niektóre zapisy w umowach kredytowych BRE Banku za wadliwe?

Pytanie 2: Co się zmieni dla klientów “starego portfela”?

Pytanie 3: Jaka będzie wysokość oprocentowania w przypadku wyroku SOKiK uznającego stanowisko UOKiK?

Czy wiesz, że biorąc pożyczkę 5000 pln zgadzasz się na wystawienie bankowego tytułu egzekucyjnego na kwotę nawet kilkunastokrotnie wyższą?

Czy zdajesz sobie sprawę, że biorąc kredyt czy pożyczkę – bank może wymagać od Ciebie zabezpieczeń, które kilkukrotnie przekraczają kwotę kredytu i odsetek?

Coraz więcej klientów zwraca się do UOKiK, KNF i rzeczników praw konsumenta z prośbami o pomoc w sporach z dominującymi nad klientem bankami. Potrzebne są zmiany…

Zgodnie z zapowiedziami – będzie się działo!

Osoby skupione wokół inicjatywy mstop.pl informują, że trwają prace nad obywatelskim projektem ustawy “Prawo bankowe”. Prace są prowadzone z udziałem użytkowników forum nabiciwmbank.pl.

Nie chcemy godzić w wolny rynek usług bankowych i finansowych w Polsce, ale uważamy, że obecne przepisy prawa pozwalają na zbyt wiele swobody w traktowaniu klientów przez banki i inne instytucje, których działalność związana jest z finansami. Jesteśmy świadomi, że napotkamy silny opór ze strony niektórych lobby, ale wierzymy, że robimy coś słusznego i pożytecznego i prędzej czy później proponowane zmiany zostaną wprowadzone do polskiego prawa.

W projekcie pragniemy poruszyć między innymi następujące tematy:

• stosowanie bankowego tytułu egzekucyjnego;
• rozpatrywanie reklamacji;
• ustalanie łącznych kwot zabezpieczeń pożyczek i kredytów

ale będziemy starali się nie ograniczać tylko do nich.

Rozumiemy, że poruszane kwestie są bardzo specyficzne i przez to bardzo trudne, dlatego prace nad projektem powinny być prowadzone ze szczególną starannością, ale mimo to dostatecznie szybko, by mogły wejść w życie w możliwie krótkim czasie – z korzyścią dla wszystkich uczestników rynku usług finansowych.

Zachęcamy wszystkich zainteresowanych inicjatywą do kontaktu – osoby prywatne, prawników, przedstawicieli sektora finansowego. Każdą ofertę współpracy i propozycje zmian na pewno rozważymy.

Będziemy informować o postępach prac, których zwieńczeniem będzie akcja zbierania 100000 podpisów pod projektem obywatelskim.

Obywatelski projekt
Ustawa: Prawo bankowe

Nie przechodź obojętnie -
Ty też masz konto w banku!

Tamtejszy rząd porozumiał się z bankami komercyjnymi, które przez dwa miesiące zgodziły się nie podejmować żadnych kroków zmierzających do wymuszania zmian w umowach. W ciągu tych dwóch miesięcy “zawieszenia broni” węgierskie rząd i nadzór bankowy będą opracowywać kodeks etyczny banków, który ma zawierać opis procedur i warunków w ramach których banki i konsumenci będą mogli modyfikować zasady współpracy.

Kodeks powstaje po protestach klientów narzekających na to, że banki jednostronnie zmieniały warunki umów kredytowych w sposób niekorzystny dla kredytobiorców

Pojawia się pytanie: jakie prawo pozwala na jednostronne traktowanie umów i to przez podmiot o dominującej pozycji? Złe prawo. Jeśli do rozwiązania problemu potrzeba dodatkowego kodeksu to znaczy, że w chwili obecnej przepisy prawne pozwalają na “dziki zachód” przy zawieraniu i modyfikowaniu umów. Rolą państwa powinno być stwarzanie warunków dla prawidłowego funkcjonowania systemu, bez “kodeksów etycznych”, a jedynie na podstawie obowiązującego prawa i jego interpretacji.

Mimo to cieszyć się należy, że problem na Węgrzech  został dostrzeżony i podjęto kroki zmierzające do jego rozwiązania. W Polsce Związek Banków Polskich zaproponował Zasady Dobrej Praktyki Bankowej. Zauważyć jednak należy, że ZBP jest organizacją pozarządową, działającą na podstawie ustawy o izbach gospodarczych, której banki mogą być członkami na zasadzie dobrowolności.

Na szczęście sporne kwestie na linii konsument-przedsiębiorca (w tym bank) pomaga rozwiązywać Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumenta, o ile leży to w zbiorowym interesie konsumentów. Przykładem działania UOKiK w obronie praw konsumentów może być problem z zapisami w umowach kredytowych niektorych banków (np. BRE, właściciel marek mbank i multibank). W związku z kwestionowanymi zapisami UOKiK skierował pozew przeciwko bankom do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumenta, który podejmie się interpretacji, czy wybrane fragmenty umów są (były) zgodne z obowiązującym prawem. Pierwsza rozprawa dotycząca zapisów w umowach kredytowych odbędzie się już 21 lipca.

Nie przebrzmiały jeszcze echa sprawy blogerki Kataryny i Dziennika, a tu daje o sobie znać odgrzewany kotlet, tfu, budyń dr Oetker, którego recenzję kilka lat temu opublikował znany bloger Kominek. Dr Oetker nagle się budzi po latach i wysyła blogerowi “prośbę” o modyfikację tekstu (no chyba, że to prowokacja kominka…). Skąd ten pomysł u znanej firmy? Otóż Kominek w swej łaskawości do recenzji produktu użył swego standardowego w owym czasie podejścia, tj. zje…chał produkt używając do tego wyrazów lekko niecenzuralnych.  Nie byłoby w tym nic strasznego, gdyby nie to, że po wpisaniu w google nazwy firmy – strona kominka wyskakuje w pierwszej dziesiątce wyników wyszukiwania, co prawdopodobnie Oetkerowi się nie spodobało. Więcej o walce ze spożywczym potentatem poczytacie w blogu Kominka, a ja do meritum przechodzę: wolność.

Gdzie jest granica między wyrażaniem opinii, a godzeniem w czyjeś dobre imię? Czy blogi stają się kolejną władzą, po trzech (znanych wszystkim ze szkoły) i mediach zwykłych jako tzw. “czwartej władzy”? Czy firmy i osoby, które poczują się w jakiś sposób urażone będą wytaczać ciężką artylerię przeciw blogom i forom internetowym? W naszej branży, bankowej, już mieliśmy tego przykład – czasowe zamknięcie forum nabiciwsantander, które jednak szybko powróciło. Wyobraźcie sobie teraz, że BRE chciałoby zamknąć mstop albo nabitych… Można się zastanawiać, czemu tego nie robią – być może stoi za tym pierwsza mądra decyzja bre: “nie róbmy afery, niech się samo uspokoi”, dzięki czemu bank unika niepotrzebnego (większego) rozgłosu medialnego.

Niedawno rozczarowani postawą banku klienci BRE przenieśli swój protest z Internetu na ulice – w miastach pojawiły się samochody z naklejkami na szybach: “mam kredyt w bre, to porażka. unikajcie tego banku” itp. Pewnie prawnicy mieliby niezły orzech do zgryzienia, gdyby bank chciał wyłapać wszystkich właścicieli aut i zmusić ich do zaprzestania takich praktyk. Dopóki jednak naklejki nie krzyczą “złodzieje! [...] oszuści! [...]” auta mogą sobie spokojnie jeździć. W końcu każdy ma prawo do wyrażania opinii.

Cieszmy się wolnością, póki ją mamy!

J.

Jak dowiedział się ?Parkiet?, ZBP skierował do komisji ?Przyjazne Państwo? propozycje zmian w przepisach, które mogą i bankom, i SKOK-om przysporzyć nawet kilka milionów klientów. Chodzi głównie o przesyłanie pensji, emerytur i rent na rachunki bankowe. ? Propozycje dotyczące obrotu bezgotówkowego wypracowaliśmy wspólnie z NBP ? podkreśla mecenas Tadeusz Białek z ZBP. Obie instytucje należą do ?Koalicji na rzecz rozwoju obrotu bezgotówkowego i mikropłatności?.

http://www.parkiet.com/artykul/809254.html

Jak nie wiadomo o co chodzi, to wiadomo, że chodzi o pieniądze. Według propozycji ZBP w prawie pracy miałyby się znaleźć zapisy nakładające na pracowników obowiązek posiadania rachunku bankowego, by pracodawca mógł przelewać pensję. Ponadto, oprócz pracowników, obowiązek dotyczyłby także emerytów i wszystkich, którzy otrzymują świadczenia z ZUS.

Na dzień dzisiejszy osoba, która chce otrzymywać wypłatę na rachunek w banku – w wielu zakładach pracy musi wystąpić o to z wnioskiem. Po wprowadzeniu w życie pomysłu ZBP – tylko układ zbiorowy w zakładzie pracy lub wniosek pracownika pozwalałby odbierać pieniądze w gotówce. W oczywisty sposób ZBP działa w interesach banków – kilka milionów nowych klientów jest nie do pogardzenia. Za nimi stoją ogromne zyski: opłaty za prowadzenie rachunków i inne, prowizje od transakcji bezgotówkowych…

Sławomir Neumann – poseł PO, członek Komisji Finansów Publicznych, szef podkomisji pracującej nad zmianą ustawy o SKOK: Jest oczywistą sprawą, że Polacy powinni częściej korzystać z udogodnień, jakie niosą przelewy bezgotówkowe. Nawet były premier założył sobie konto bankowe, dając sygnał najbardziej konserwatywnym przeciwnikom banków. Na pewno jednak nie można przymuszać do zakładania konta, bo takie lobbystyczne zabiegi banków odbiłyby się przeciwko nim. Teraz powinny się one zająć odbudowaniem nadszarpniętej reputacji poprzez budowę tanich i bardziej przystępnych usług dla klientów. Propozycje ZBP, nawet jeśli przymusu ze sobą nie niosą, to mogą zostać tak odczytane.

Marek Sawicki – minister rolnictwa oraz wiceprezes PSL: Każdy pomysł, jak skubnąć emerytowi czy renciście trochę kasy, jest dla banków dobry. Zwłaszcza w KRUS, na który trwa nagonka. Tego, co funkcjonuje dobrze, nie powinno się psuć. System przekazywania pieniędzy przez banki i przez listonoszy sprawdza się od lat. Banki mimo kryzysu zarobiły w 2008 r. dobre pieniądze, a ciągle szukają tylko, gdzie by podnieść opłaty. Widocznie konkurencja na tym rynku jest nadal za mała, skoro nie zajmują się zabieganiem o klienta jakością usług.

Aleksandra Natalli-Świat – posłanka PiS, wiceszefowa Komisji Finansów Publicznych: Ten projekt to skandal. Wystarczy, że jesteśmy jak niewolnicy przywiązani do OFE, a teraz mielibyśmy być do banków? Banki mają pieniądze na marketing, więc jeśli chcą mieć więcej klientów, to powinny ich do tego przekonywać na swój koszt, a nie rękami posłów. Może ZBP zaproponuje areszt dla osób, które konta nie mają? Poza tym Poczta Polska jest tak samo przedsiębiorcą jak banki i nie można jej siłą zabierać klientów. Oczywiście, przekazy bezgotówkowe są prostsze, ale banki powinny do nich skłaniać niskimi opłatami. W Polsce są one jedne z najwyższych w Europie.

http://www.parkiet.com/artykul/809254.html

Co to oznacza dla nas? Na codzień zupełnie tego nie odczuwamy – wpłacamy, wypłacamy pieniądze, możemy spać spokojnie jeśli chodzi o bezpieczeństwo naszych lokat, które gwarantuje polski Bankowy Fundusz Gwarancyjny  (do pewnej kwoty i nie dotyczy to wszystkich banków), bierzemy kredyty hipoteczne, korzystamy z pożyczek. Gorzej, gdy przychodzą cięższe czasy. Centrala może na przykład mieć jakieś kłopoty finansowe. Jak się ratować? Przetransferować część zysków z firm zależnych, to przecież oczywiste. A skąd wziąć zyski w trudnych czasach? Może… podnieść marże? Opłaty? Nie wypłacać dywidend…?

Konfederacja Pracodawców Polskich (KPP) zażądała przed miesiącem upublicznienia informacji o przypływach finansowych między bankami w Polsce i za granicą. W listach, skierowanych do premiera Donalda Tuska oraz przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego Stanisława Kluzy, Konfederacja domaga się także dokapitalizowania banków z większościowym udziałem Skarbu Państwa oraz monitorowania banków w zakresie polityki kredytowej. KPP chce zbadania, czy prawdziwe są doniesienia o transferowaniu środków przez banki działające na polskim rynku do zagranicznych central lub do oddziałów w innych krajach w charakterze lokat i depozytów.

Źródło: http://gospodarka.gazeta.pl/pieniadze/1,29577,6568756,Banki_wywoza_pieniadze_za_granice_.html

Również urzędnicy UE interesują się sprawami banków i przepływów finansowych na rynkach międzynarodowych. Jacquesa de Larosiere (były szef MFW) wraz ze współpracownikami  zaproponowali pod koniec lutego stworzenie europejskiego systemu nadzoru finansowego. W skład systemu wchodziłyby rada oceny ryzyka oraz organy nadzorujące giełdy, banki i ubezpieczycieli.

W Polsce mamy już nadzór bankowy – Komisję Nadzoru Finansowego, ale co to za nadzór, który nie został wyposażony w odpowiednie narzędzia wywierania nacisku i egzekwowania swoich postanowień? KNF może prosić, apelować, rekomendować, zalecać… Co oczywiście czyni, tylko że banki do tych działań mogą się zastosować. Nie muszą. Na razie nikt nie wychodzi przed szereg, ale jak długo?

No i najważniejsze – KNF nie ma wpływu na zagraniczne banki. Nawet, jeśli polskie banki będą udostępniać informacje o przepływach pieniędzy za granicę – co to zmieni? Ktoś zakręci kurek? Jak?

? W najbliższych dniach złożymy do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pozew przeciw jednemu z banków ? przyznaje Agnieszka Majchrzak z biura prasowego Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. – Do czasu opublikowania oficjalnej informacji w tej sprawie urząd nie podaje nazwy banku.

Według Rzeczpospolitej – może chodzić o getin bank, a dokładniej – o jego oddział hipoteczny dombank. Choć nazwa instytucji nie jest znana – znane są zapisy, które nie spodobały się UOKiK:

• utrzymywanie podwyższonego oprocentowanie kredytu po wpisaniu hipoteki do księgi wieczystej do końca miesiąca kalendarzowego, w którym zaistniało zdarzenie; zdaniem urzędu wyższe oprocentowanie powinno obowiązywać tylko do dnia potwierdzenia wpisu;
• obowiązek wyceny nieruchomości, która jest zabezpieczeniem kredytu, w sytuacji gdy terminowo nie spłaci 2 kolejnych rat.

Źródło: http://www.rp.pl/artykul/2,295722_Sad_zbada_umowy_kredytowe_Getin_Banku.html

A my przypominamy, że niezależnie od tego, który bank zostanie pozwany – jeśli SOKiK wyda wyrok zakazujący stosowania takich klauzul – żaden bank nie będzie mógł ich mieć w swoich umowach.

Co dają pozwy zbiorowe? Przede wszystkim – oszczędzają czas i pieniądze. Sąd będzie mógł wydać jeden wyrok po przeprowadzeniu jednego procesu. Dzisiaj – każda sprawa, nawet dotycząca tego samego problemu, rozpatrywana jest oddzielnie.  Oszczędności leżą także po stronie klientów-poszkodowanych: będzie ich mógł reprezentować jeden przedstawiciel. Co ciekawe, swoje roszczenia będzie mógł dołączyć do pozwu każdy, gdyż sądy będą musiały publicznie informować o rozpoczęciu postępowania w ramach pozwu zbiorowego.

Niektórzy obawiają się, że pozwy zbiorowe mogą zostać wykorzystane do wywierania wpływów na firmy np. przez związki zawodowe. Na szczęście rząd zapewnia, że w projekcie jest mechanizm, mający za zadanie ograniczanie pieniactwa – nie tylko opłata sądowa za wniesienie oskarżenia, ale też kaucja od pozwu – 10 proc. wartości odszkodowania.